Goal.com

Barcelona, Real Madrid'e tam 4 yıl sonra bir lig maçı kaybederken, Jose Mourinho da Camp Nou'daki ilk galibiyetini yaşamış oldu.

Barcelona, La Liga'daki şampiyonluk ümitlerini Real Madrid'e kendi evinde kaybederek yok ederken, konuk ekip Sami Khedira ve Cristiano Ronaldo'nun golleriyle Camp Nou'dan zaferle ayrıldı.

Sürpriz kadro

Pep Guardiola, Real Madrid maçlarından önce her daim 3-4-3 formasyonu ile oyunu sürekli kontrol etmenin gerekliliğine vurgu yaparken, Madrid karşısında bunu gerçekleştirmenin çok zor olduğunun altını çizmişti. Bu minvalde, Katalan ekibinin bu maça klasik 4-3-3 dizilimiyle başlamasını bekleyenler yanıldılar. Yalnızca formasyon değil, oyuncu seçimleriyle de Guardiola, birçok futbolseveri şaşırttı.

Adriano, Javier Mascherano ve Carles Puyol üçlüsü ile savunmada yer alan Barça'da iki sürpriz oyuncu mevcuttu. Thiago ve Tello. Dani Alves'in ileri uçta tutan Guardiola, simetrik bölgede Tello'ya yer verdi. Bu hamle iki kaçınılmaz sonuca yol açtı:

1. Messi gereğinden fazla yalnız kaldı. Real Madrid birçok pozisyonda onu 4 kişiyle kapatırken, Arjantinli, diğer arkadaşlarının boşalan alanlara yapması gereken koşuların gerçekleşmediğini gördü ve bu durum onun savunmadan daha da uzaklaşmasına yol açtı. Barça, bu maçta Messi'ye gereğinden fazla bağımlı kalırken, aynı zamanda ondan faydalanmayı da pek beceremedi.

2. Barça hücumunun olmazsa olmazı, özellikle David Villa ve Pedro Rodriguez'li 4-3-3'lerin kilit noktası, sahte 9 rolünde Messi'nin üzerine çektiği savunmacıların boşalttığı alanlara, iki kanat forvet oyuncusunun yanı sıra Andres Iniesta ve Xavi Hernandez gibi oyuncuların da koşular yapmasıyla ortaya çıkıyor. Ancak dün akşam, 3-4-3 ile birlikte Thiago da sahada olunca, Iniesta ve genç oyuncunun hangi rolde yer aldıkları kestirilemez hale geldi. İlk yarıda bu koşular yalnızca bir defa Xavi tarafından gerçekleştirildi ve onda da tecrübeli yıldız, mutlak bir gol fırsatından yararlanamadı.

Sergio Busquets vs Mesut Özil

Barça 3-4-3 oynarken, takımın genel karakteri itibariyle, oyuncular sıklıkla bölge değiştirdiklerinden, rakip takımın hücumlarında teorik olarak yeniden 4'lü savunmaya geliyor. Takımın Messi ve Alves'den sonra en hayati ismi olan Busquets, bu rolü kusursuz yerine getirebilen bir futbolcu. Ancak rakip Real Madrid iken, problem, Busquets'in savunmaya eklenmesiyle birlikte Mesut Özil'in topla birlikte daha fazla vakit geçirme şansına sahip olmasıyla ortaya çıktı. Yeryüzünün en iyi kontratak takımı, bu sezon çok iyi yaptığı işi, bu maçla daha da iyi bir noktaya getirdi. Barça, herhangi bir kanat bekiyle sahada yer almadığı için, Ronaldo ve Di Maria, çapraz paslarla birlikte Katalan ekibini yıprattılar ve bu pasların çıkış noktası, önü boş kalan Mesut Özil ve Xabi Alonso'ydu.

Jose Mourinho, klasik bir El Clasico formatında mücadeleye önce ön alan presiyle başlarken, daha sonra bu pres aşama aşama geriye doğru çekilmeye başlandı. Bu noktada Karim Benzema'nın varlığı da önemli bir noktayı oluşturuyor. Topsuz oyunda ve savunma dengesini bozan koşularda çok iyi olan Benzema, Barcelona'ya karşı Gonzalo Higuain'in önünde tercih ediliyor. Bu tercihin hatalı olmadığını da bu galibiyetle birlikte yeniden kanıtladı Fransız oyuncu.

Real Madrid rakibinin rahat top yapmasına müsade etti ve tüm dikkatlerini Messi'ye çevirdiler. Bu noktada Pep Guardiola'nın kadro seçimlerinin dezavantajlarını, konuk ekip çok iyi kullandı. Tello ve Alves, oyun yapıları itibariyle, gereğinden fazla dip çizgi hücumcusu olarak kaldılar. Andres Iniesta ve Xavi Hernandez, Madrid kontralarından çekindiklerinden ötürü ceza sahası koşularını çok eksik tuttular, bu durum Messi'nin çoğu zaman 4 Madrid oyuncusuyla baş başa kalmasına neden oldu. Thiago'nun bu noktada neden sahada yer aldığı ise tam olarak kestirilebilir değildi, ilk yarı boyunca sol kanada yakın oynayan genç yıldız, arkasında bir bek olmamasından dolayı da Di Maria karşısında son derece zor anlar yaşadı.



Barça'nın sahaya koyduğu taktiksel anlayış, Jose Mourinho için ideal bir zemin oluşturdu. Chelsea maçındaki son vuruş beceriksizliği Camp Nou'a da taşınınca, Madrid galibiyeti için tüm şartlar oluşmuştu artık. Barça, yan toplarda Eric Abidal ve Gerard Pique'nin yokluğunda bu maçta da önemli sıkıntılar yaşadı ve mücadelenin ilk golünü, zincirleme hatalar reaksiyonuyla birlikte Sami Khedira'dan yedi. Bu gol, her şeyden önce, konuk ekibe bu maçtan beraberlikle değil, galibiyetle ayrılabilecekleri yönünde önemli bir inanç aşıladı.

Geç kalınan değişiklikler

Barça bu sezon, hücum üçlüsünde yaşadıkları sakatlıklardan dolayı da büyük sıkıntılar çekti. David Villa'nın olmaması, La Liga'nın ikinci bölümünde yaşanan kayıpların önemli bir kısmına direkt etkide bulundu. Aynı zamanda Pedro da sakatlıkların yanı sıra, formsuzluğuyla bir opsiyon olmaktan çıktı. Guardiola, biraz da zorunluluktan dolayı taktiksel olarak çeşitlilik sağlamayı ve 3-4-3'ü takıma monte etmeyi aşama aşama hedefliyor, ve dün akşam bir başarısızlık tablosu ortaya çıkmış olsa da, tıpkı 2009-10 sezonu gibi bunun da bir geçiş aşaması olduğunu ve beklenen idealliğe gelecek sezon ulaşılacağını unutmamak gerek.

Bu noktada, tüm bu etmenlerin bir araya gelmesi, takımın Lionel Messi'ye olan bağımlılığını artırıyor. Chelsea maçında sakatlanan Sanchez, Salı günü düşünülerek bu maçta ilk 11'de başlatılmayınca, bu bağımlılık gün yüzüne daha belirgin bir şekilde çıktı. Alexis'in Chelsea maçı düşünülerek maça başlamaması elbette mantıklı bir tercih, bu şartlarda rakip sizden öndeyken, Şampiyonlar Ligi'ni öncelik olarak belirlemeniz beklenir bir durumdur. Ancak Guardiola'nın oyuncu değişiklikleri için 69. dakikaya kadar beklemesi, maça çıkan kadronun ardından ikinci büyük sürprizdi. Genç teknik adam, önde olunan maçlarda dahi oyuna müdahale edene kadar bu denli pasif kalmıyordu.

Alexis Sanchez'in oyuna dahil olmasıyla birlikte, golün gelmesi de bir oldu. Bu noktada golü onun atmasından ziyade, pozisyon dahilinde ceza sahasına yaptığı koşuyla Ramos'u meşgul etmesi ve Messi'nin sol kanada doğru katederek topu Iniesta'ya çıkarabilmesine neden oldu. Bu, alıştığımız Barcelona hücumuydu, onları mükemmel kılan yegane noktaydı. Topa sahip olmak, ceza sahası koşuları ve pres, Barcelona'nın özünü oluşturan üç kriter ve dün, bunlardan yalnızca ilki başarılı bir şekilde oluşturulabildi. La Liga'yı kaybetmiş olmalarının en büyük nedeni de kanat forvet olarak oynatılan oyuncuların, Alexis dışında, ve hatta Iniesta'nın ceza sahasına yaptığı denge bozucu koşuların geçtiğimiz sezona nazaran neredeyse yarı yarıya azalmış olmasıdır.



Beraberliğin yakalanmasıyla birlikte Real Madrid'i bir panik havası sarmıştı, ancak burada Mourinho devreye girdi. Esteban Granero'nun Di Maria'nın yerine oyuna dahil olmasıyla Mesut Özil sağ kanada geçti ve Cristiano Ronaldo'ya muazzam bir pas çıkararak takımının yeniden öne geçmesini sağladı. Eşitliği yakaladıktan henüz 3 dakika sonra yeniden geriye düşen Barça, psikolojik olarak maçı kaybetmişti. Madrid, rakibini bu alanda da bitirmeyi başardı ki, Pep Guardiola'nın takımı, gidişat ne yönde olursa olsun mental olarak mücadeleden asla düşmemesiyle bilinir. Ancak dün, düştüler.

Şampiyonlar Ligi: Bir zorunluluk

Kral Kupası çeyrek finali rövanşında, Real Madrid, Camp Nou'da rakibinden daha üstün oynamıştı ve mücadelenin ikinci yarısında yüzde 51'lik bir topa sahip olma oranı yakalayarak, Pep Guardiola takımına tek devrede topla oynama üstünlüğü sağlayan ilk takım olmuşlardı. Daha önce, bu maçın Katalanlar için ders olması gerektiğinden bahsetmiştik. Ancak Barça, rakibinden çekindi ve bu maça, o bildiğimiz özgüvenini yansıtamadı. Her zaman yaptıkları işleri yapmadılar, yapamadılar. Sakatlıklar nedeniyle görünmeyen kahramanlarını sahaya süremediler. Diğer yanda Real Madrid için işler kusursuz ilerledi ve dün akşam elde ettikleri galibiyeti, daha da ötesi, bu sezon ortaya koydukları istikrarlı performansla La Liga şampiyonluğunu sonuna kadar hak ettiler.

Pep Guardiola'nın öğrencileri için önlerinde çok önemli bir fırsat var: La Liga'yı kaybettikleri sezonda, Şampiyonlar Ligi'ni kazanarak, üst üste ikinci defa bunu başarmak ve Milan'ın rekoruna ortak olmak. Eğer bunu gerçekleştirebilirlerse, Mayıs ayında La Liga şampiyonluğunu nasıl kaybettikleri değil, La Liga şampiyonluğunu kaybetmelerine rağmen Şampiyonlar Ligi'ni nasıl kazandıkları konuşulur ve rakiplerinin sevinci, bir nevi, kursaklarında kalır.

Barça hâlâ üst noktayı temsil ediyor ve Real Madrid için bu noktadan sonra yapılacak en büyük hata, Katalan ekibinin devrinin kapandığını düşünmek olur. Jose Mourinho da, basın önünde bunun şovunu yapacak olsa da, kendi içinde bu yargıya varmayacak kadar zeki bir adam.

Artık matematiğin çaresiz kaldığı noktaya gelmiş bulunmaktayız. Bu minvalde, La Liga'nın hak eden şampiyonu Real Madrid'e tebrikler.